D’r zien twie soorte capactief touchscreene:oppervlakte capacitieve touchssjermeengeprojekteerde capacitieve touchssjerme.
Oppervlakte-capacitieve touchsjerm
‘t oppervlak vaan ‘t oppervlakcapacitief touchsjermweurt dèks gebruuk. ‘t Werkbeginsel is eenvoudig, de pries is lieg en ‘t ontworpe circuit is eenvoudig, mèr ‘t is lestig um multieje te beseffe.{1}}otouch.
Projecteerd capacitieve touchsjerm
Degeprojekteerde capacitieve touchsjermheet ‘n multieje{0}}-frequent touchfunksie. Allebeicapacitieve touchsjermehöbbe de veurdeile vaan hoege leechte euverdrag, snelle reactiesnelheid en ‘n lange leve. De naodeile zien: mèt de verandering vaan temperatuur en vochtigheid, de kapacitantiewaarde zal verandere, wat resulteert in slechte werkstabiliteit en frequente drift. Je moet ‘t sjerm dèks controlere en drage gein gewoene handschoene veur touchpositionering.
Projecteerde capaciteite sjermekin weure verdeild in twie type: zelf{0}}-aandacht sjerm en wederzijdse --aandacht sjerm. De veurkaomende wederzijdse leiding vaan ‘t scherm is ‘n veurbeeld. De binnenkant besteit oet drijvende elektrode en ontvangende elektrode. De drievende elektrode emote laag{6}}voltage en hoege-frequente signaole en projectere ze nao de ontvangende elektrode um ‘n stabiele Elektriese stroum te vörme, es ‘t minselik liechaam decapacitief sjerm, umdet ‘t minselik liechaam gegrond is, de vinger en decapacitief sjermvörme ‘n geliekweerdig kondensantie, en hoege-frequentiesignale kinne in de grond stroume via deze geliekweerdige kondensantie, zoedat de laojing die aon ‘t ontvangende eind weurt ontvange, verminderd weurt. Es de vinger dichter bij de stuurterminal is, vermindert de elektrische laojing dudeleker. Ten slotte weurt ‘t touchpunt bepaold volgens de huidige intensiteit dee door de ontvangsterminal weurt ontvange.
De horizontale en verticale elektrodematrixe zien gemaak vaan ITO op ‘t glaze oppervlak. Deze horizontale en verticale elektrode zien ‘n capacitantie mèt de grond. Deze capacitantie weurt dèks zelf--aanspraak geneump, waat ‘t kapacitantie vaan de elektrode op de grond is. Es de vinger ‘t capacitief sjerm raak, weert de capacitantie vaan de vinger gestop op de capacitantie vaan ‘t sjerm, waat ‘t sjerm vaan ‘t sjerm vergroet.
In de touchtection detecteert ‘t zelf{0}}-aandachtsjerm de horizontale en verticale elektrode-arrays respectievelik, en bepaolt de horizontale en verticale coördinate volges de veranderinge in kapacitantie veur en nao de aonraking, en combineert ze vervolgens in vlakke touchcoördinate. De zelf{2}-aandachscanning-methode is geliek aon ‘t projectere vaan de touchpunte op ‘t touchscreen op ‘t X{{3}as en Y{4}as-riechtinge respectievelik, en berekene vervolgens de coördinate in de X{{5}as en Y{6}astieveriechting en combinere ze oeteindelik in de coördinate vaan ‘t touchpunt.
Es ‘t ‘n ein touch is vaan ‘n enkele-punt, zien de projeksies in de X-as en Y{2}}as-riechtingsriechting uniek, en de gecombineerde coördinate zien ouch uniek. Es d’r twie touches op ‘t touchsjerm zien en de twie punte neet in dezelfde X-riechting zien of dezelfde Y-riechting zien, zien d’r twie projeksies in de X- en Y-riechting respectievelik en 4 coördinate were gecombineerd. ‘t Is dudelek dat mer twie coördinate ech zien, en de aandere twie zien dèks bekind es ‘gankpunte’. Daorum kin ‘t zelf{7}}-apactief sjerm gein echte multieje bereike.
‘t Wetsmatige capacitantiesjerm gebruuk ouch ITO um horizontale en verticale elektrode op ‘t glaze oppervlak te make. ‘t Versjèl tusse ‘t en ‘t zelf{1}}-kontak sjerm is det de capacitantie weert gevörmp boe twie sets elektrodes kruite, oftewel deze twie sets electrodes de twie pole vaan de kapacisie respectievelik vörme. Es de vinger decapacitief sjerm, ‘t beïnvlood de koppeling tusse de twie elektrode bij ‘t touchpunt, en verandert zoedoende de capacitantie tusse de twie elektrode. Bie ‘t detectere vaan de wederzijdse capacitantie stuurde de horizontale elektrode op zien beurt excitasiesignale en alle verticale elektrode kriege signaole op dezelfde tied. Zoe kin de kapacitantiewaarde vaan ‘t kruutsing vaan alle horizontale en verticale elektrode were verkrege, oftewel de capacitantie vaan ‘t twie{2}}dimensie vlak vaan ‘t ganse touchsjerm. Volgens de twie{4}} dimensionale toepassingsgegeves vaan ‘t touchscherm kinne de coördinate vaan eeder touchpunt were berekend. Daorum, zelfs es d’r mierdere touchpunte op ‘t sjerm zien, kinne de echte coördinate vaan eeder touchpunt were berekend.
‘t Veurdeil vaan ‘t wederzijdse capacitantiesjerm is det d’r minder bedrading is, en ‘t kin ‘t versjèl tusse mierdere contacte tegeliekertied identificere en oonderscheide. ‘t Evenementssjerm vaan ‘t zelf{1}} kin ouch mierdere contacte aonveele, mèr umdet ‘t signaal zelf wazig is, kin ‘t neet were onderscheije. Daoneve heet ‘t sensingsjema vaan ‘t wederzijdse capaciitancesjerm de veurdeile vaan ‘n snelle en lieg stroomverbruuk, umdet ‘t alle nodes op ‘n sjtuurlijn tegeliekertied kin mete, zoedet ‘t ‘t aontal verwervingscyclusse mèt 50% kin vermindere. Deze twie--elektrode structuur heet de funksie vaan zelf{6}}, dee externe ruus is en kin de signaalstabiliteit verbetere op ‘n bepaold stroomniveau.
In eder geval weert de touchpositie bepaold door de verdeiling vaan signaalveranderinge tusse de X-elektrode en de Y-elektrode te mete, en dan were wiskundige algoritme gebruuk um deze veranderde signaalniveaus te verwèrke um de XY-coördinate vaan ‘t touchpunt te bepaole.
